Namaste!
Onze laatste week in Nepal staat in het teken van uitvoeren van plannen en afronden van dingen die we opgestart hebben. Zo hebben we afgelopen zondag een leraren teambuilding dag georganiseerd.
Eerst kwam er een leraar van 1 van de duurste (beste?) scholen in Nepal om te vertellen hoe zij lesgeven en hoe de school in het algemeen georganiseerd is. Dit was zeker nuttig maar je merkt wel dat Nepali het lastig vinden om in een groep vragen te stellen (en dan ook nog eens met Westerlingen erbij...).
Hierna werden er 25 mensen met 3 motoren, 1 Suzuki busje (een kleintje) en 1 Suzuki Swift (hoezo Nepali zijn niet efficient?) naar Bhaktapur vervoerd dat zo'n half uur rijden van Pepsicola is. Hier hebben we Durbar Square bezocht en werden de leraren in teams ingedeeld om een quiz in te vullen met vragen over de locatie en over elkaar. Vantevoren vroegen we ons af of ze dit wel leuk zouden vinden maar dat was nergens voor nodig want er werd fanatiek aan de slag gegaan met het beantwoorden van de vragen (interactie! precies waar we naar op zoek waren :))
Als afsluiter hadden we geregeld dat we met het voltallige team gingen eten. Het restaurant werd door Tej geregeld in overleg met Gelu (onze trekking gids) en dus was er een prachtige locatie met goed eten :). Het eten was gelukkig een Dal Baat buffet zodat we onze tweede Dal Baat van de dag niet hoefden te missen...
Het geheel was voor Nepalese begrippen verschrikkelijk laat afgelopen (kwart voor 8) waarna iedereen weer naas huis werd gebracht. De leraren bleken het achteraf allemaal zeer gewaardeerd te hebben! Als we nu op school komen dan worden we met een glimlach en een hartelijke "Namaste!" begroet :)
Het uitstapje was leuk, het eten goed en er ze hebben hun collega's beter leren kennen. Missie 1 is geslaagd, nu gaan we deze week nog proberen de schoolkrant nieuw leven in te blazen, een vijf jaren financieel plan voor de school te maken samen met Tej en de leraren training te regelen.
Daarnaast hebben we ook nog de nodige andere dingen waar we (dagelijks) mee bezig zijn. Zo heb ik de kinderen van het weeshuis kennis laten maken met het fenomeen Ipod. Dit vinden ze allemaal geweldig en als ze hun huiswerk af hebben dan mogen ze 1 liedje luisteren. Sanjita zorgt ervoor dat dit allemaal in goede banen wordt geleid en als er is gepraat tijdens het huiswerk dan geen muziek ("That's the punishment").
Onze laatste week in Nepal staat in het teken van uitvoeren van plannen en afronden van dingen die we opgestart hebben. Zo hebben we afgelopen zondag een leraren teambuilding dag georganiseerd.
Eerst kwam er een leraar van 1 van de duurste (beste?) scholen in Nepal om te vertellen hoe zij lesgeven en hoe de school in het algemeen georganiseerd is. Dit was zeker nuttig maar je merkt wel dat Nepali het lastig vinden om in een groep vragen te stellen (en dan ook nog eens met Westerlingen erbij...).
Hierna werden er 25 mensen met 3 motoren, 1 Suzuki busje (een kleintje) en 1 Suzuki Swift (hoezo Nepali zijn niet efficient?) naar Bhaktapur vervoerd dat zo'n half uur rijden van Pepsicola is. Hier hebben we Durbar Square bezocht en werden de leraren in teams ingedeeld om een quiz in te vullen met vragen over de locatie en over elkaar. Vantevoren vroegen we ons af of ze dit wel leuk zouden vinden maar dat was nergens voor nodig want er werd fanatiek aan de slag gegaan met het beantwoorden van de vragen (interactie! precies waar we naar op zoek waren :))
Als afsluiter hadden we geregeld dat we met het voltallige team gingen eten. Het restaurant werd door Tej geregeld in overleg met Gelu (onze trekking gids) en dus was er een prachtige locatie met goed eten :). Het eten was gelukkig een Dal Baat buffet zodat we onze tweede Dal Baat van de dag niet hoefden te missen...
Het geheel was voor Nepalese begrippen verschrikkelijk laat afgelopen (kwart voor 8) waarna iedereen weer naas huis werd gebracht. De leraren bleken het achteraf allemaal zeer gewaardeerd te hebben! Als we nu op school komen dan worden we met een glimlach en een hartelijke "Namaste!" begroet :)
Het uitstapje was leuk, het eten goed en er ze hebben hun collega's beter leren kennen. Missie 1 is geslaagd, nu gaan we deze week nog proberen de schoolkrant nieuw leven in te blazen, een vijf jaren financieel plan voor de school te maken samen met Tej en de leraren training te regelen.
Daarnaast hebben we ook nog de nodige andere dingen waar we (dagelijks) mee bezig zijn. Zo heb ik de kinderen van het weeshuis kennis laten maken met het fenomeen Ipod. Dit vinden ze allemaal geweldig en als ze hun huiswerk af hebben dan mogen ze 1 liedje luisteren. Sanjita zorgt ervoor dat dit allemaal in goede banen wordt geleid en als er is gepraat tijdens het huiswerk dan geen muziek ("That's the punishment").
Hallo Cari en Goos Jan,
ReplyDeleteleuk en goed dat jullie zo actief zijn en deze dingen kunnen organiseren.
groet
Gerrit en Hermien
Mooi foto's en geweldige verhalen! Kan niet wachten tot ik je verhalen in person kan horen!!
ReplyDeleteGroetjes,
Fiona